پخش فیلم

صفای باطن و یاد امام حسین صلوات الله علیه

جناب آقای حاج سید علی اکبر صداقت از حضرت آیة الله سیّد عبد الکریم کشمیری رضوان الله علیه نقل کردند که فرمود : در اواخر عمر، آقاى قاضى وقتى آب را مى ‏ديد به ياد ابى عبد الله ‏عليه السلام می افتاد و گريه مى‏ كرد.

 

طواف از طبقات جدید مسجد الحرام

خلاصهء درس :

ادامه مطلب...
 

اسلام شناسی ( 7 ) ( اعمال فرافقهی ! )

[ تذکّر مهم : اسلام شناسی ، نیاز به تخصّص و مهارت دارد. پس برای اظهار نظر در مورد محتوای اسلام ، یا باید متخصّصِ اسلام شناسی بود و یا باید از متخصّصینِ با تقوای اسلام شناسی ( کسانی که هم مجتهد اند و هم با تقوا ) آموخت. و القای این حقیقتِ مظلوم ، یکی از اهداف ما در این مقالات است. ]

چنانکه بارها گفته ایم ، اسلام را باید از منابعش شناخت. و منابع اسلام ، قرآن و روایات معتبر اند ؛ یعنی روایاتی که از نظر تاریخی ، صدورشان از معصوم علیه السلام و انتسابشان به پیامبر و اوصیای ایشان علیهم السلام به اثبات رسیده باشد. این است اسلام ، نه آنچه دوست داریم اسلام باشد و نه آنچه صرفاً با هوای نفس ما و یا با مشهورات زمانه و یا با احساسات ما و یا با استحسانهای ما و یا با مسائلی از قبیل منطبق باشد.

اخیراً یکی از اهل تقلید برای چندمین بار مطالبی را دربارهء قضایای محرم و امام حسین صلوات الله علیه گفته اند ...

از جمله ، فرموده اند : « از عاشورا باید درس ایستادگی، عشق، مروت و شجاعت و اعمال فرا فقهی بگیریم. »

در اسلام چیزی به نام اعمال فرافقهی نداریم. چنین چیزی وجود خارجی ندارد ! فقه ، دو معنای معروف دارد ؛ معنای لغوی و معنای اصطلاحی. معنای لغوی فقه ( که معمولاً در قرآن و روایات نیز همین معنا به کار رفته است ) عبارت است از فهم دقیق و جامع از اسلام ، و به این ترتیب وقتی در روایات کلمهء « فقیه » گفته می شود ، یعنی کسی که منابع اسلام ( آیات و روایات معتبر ) را کاملاً می شناسد و آنها را خوب فهمیده و درک کرده است. امّا معنای دوم فقه که بعدها شیوع بیشتری پیدا کرد ، مجموعهء احکامی است که در منابع اسلام آمده است. هر عملی که در منابع اسلام برای آن حکمی بیان شده ، از پنج حالت خارج نیست : یا انجام دادنش لازم است ، یا ترک کردنش لازم است ، یا انجام دادنش بهتر است ( اما می شود آن را ترک کرد و انجام نداد ) ، یا ترکش بهتر است ( اما می توان آن را انجام داد ) و یا فرقی بین انجام دادن و ترک آن نیست و هیچ کدام بر دیگری ترجیح ندارد. به این ترتیب ، احکام پنج-گانه مشخّص می شوند ؛ وجوب ، حرمت ، استحباب ، کراهت و إباحه ( = مباح بودن ). فقه یعنی دانشی که بر اساس آن بفهمیم از نظر خدای متعال ، أعمال مختلف چه حکمی دارند.

با کمی تفکّر در مورد آنچه گفتیم ، معلوم می شود که آنچه امام حسین و یارانشان صلوات الله علیهم در روز عاشورا و قبل و بعد از آن انجام داده اند ، از دایرهء فقه بیرون نبوده است.

 

دل اگر تیره نباشد ...

از درون سیه توست جهان چون دوزخ

دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت

( صائب تبریزی )

 

بیدار می شوم ...

هر صبح ...
در انزوای پاک ِدلم با نگاه تو
همراه یک تبسم خورشید صبحگاه
پیچیده در حریر حضور طلایی ات
بیدار می شوم ...

هر بار ...
با تاجی از نوازش دستان روشنت
در آن عقیق های درخشانِ ملتهب
در چشمهای آینه ی قدی اتاق
تکرار می شوم ...

هر روز ...
با دستهای قاصدک نو رسیده ای
فصلی جدید از نفسِ تازهء حیات
بر دفتر تداومِ احساس بودنم
آغاز می کنم ...

با تو ...
بر بالهای نازک رؤیای سرکشم
تا اوج عارفانه ترین آبی سکوت
همراه با لطافت پاكِ نسیم صبح
پرواز می کنم ...

هر ظهر ...
در قلب دنج و کوچکِ یک گردبادِ مست
- راهی به سوی وادیِ یک ناکجای دور - ...
با دستهای قدرتِ تقدیرِ ناگزیر
زنجیر می شوم ...

انگار ...
از نو میان قاب درخشان زندگی
زیر نقابِ چهرهء یک دردِ آشنا
بی رنگ و بی قلم ... به تمامی ... به سادگی ...
تصویر می شوم ...

هر عصر ...
- در لحظه های عاصیِ آتشفشانی ام –

می خیزد از نفیرِ نفسهای بادها
در امتداد خط بنفش-آبی افق
هُرمِ گدازه ام ...

هر شام ...
بعد از گذارِ مستیِ طوفان و هُرمِ درد ...
بر مخملِ سیاه ترین رنگِ زندگی
باتو...به تو...کنار تو...از تو...برای تو...
یک شعرِ تازه ام ... 

 

شعری از غ.آ

 

دو سؤال در مورد با صدای بلند خواندن نماز توسط خانمها

سؤال اول ) آیا خانمها می توانند نماز مغرب و عشاء را با صدای بلند بخوانند ؟ (1436/2/16)

جواب : خانمها می توانند سه نماز صبح ، مغرب و عشاء را هم با صدای بلند بخوانند و هم با صدای آهسته ، مگر اینکه اوّلاً  نامحرم صدای او را بشنود ، و ثانیاً آن مورد ( با شرایطی که در جای خود گفته شده ) از مواردی باشد که شنواندن صدا به نامحرم حرام باشد ، در صورتی که این دو شرط وجود داشته باشند نباید بلند بخواند.

سؤال دوم ) آیا خانمها می توانند قدری از نماز مغرب و عشاء را با صدای بلند بخوانند و مقداری از آن را با صدای آهسته ؟ (1436/2/16)

جواب : اصل این کار جائز است ، مگر اینکه بلند خواندن ، شرعاً اشکال داشته باشد ، که در این صورت فقط باید آهسته بخواند.

 

کتاب « الاعمال الصالحات »

سؤال : سیّد بن طاووس در [ کتاب ] « اقبال » مطلبی را از کتابی به اسم « الاعمال الصالحات » نقل می کند. مؤلّف این کتاب کیست و میزان اعتبار این کتاب در چه حدّ است ؟ (1436/2/9)

جواب : سیّد بن طاووس رضوان الله علیه در کتاب « إقبال الأعمال » در بخش مربوط به أعمال هفدهم ربیع الأوّل ، یکی از فصول را این گونه آغاز می کند : « فصلٌ فيما نذكره من عمل زائد على الزيارة في يوم السابع عشر من ربيع الأول أشرف أيام البشارة ، وجدنا ذلك في كتب الأعمال الصالحات و ذخائر المهمات و الدعوات الراجحات ، و هو أنّه يصلّي عند ارتفاع نهار يوم السابع عشر من ربيع الأوَّل‏ ... » الخ. ظاهراً عبارت « كتب الأعمال الصالحات و ذخائر المهمات و الدعوات الراجحات » اشاره به کتابی با عنوان « الاعمال الصالحات ... » ندارد بلکه نوعی عبارت پردازی از مؤلّف است و اشاره ای کلّی است به اینکه این مطلب از کتبی که مربوط به اعمال صالحه و ... هستند اخذ شده است. عناوین مشابهی نیز در جاهای دیگر آن کتاب به کار برده شده که همگی از همین مقوله اند ، مثل آنچه در مورد شب پنجم رجب فرموده ؛ « فصل فيما نذكره من عمل الليلة الخامسة من رجب‏ ، وجدنا ذلك في كتب الأسباب إلى رضاء مالك يوم الحساب مرويّاً عن النبي صلّى اللّه عليه و آله قال: ... » الخ.

مؤیّد این مطلب آن است که در هیچیک از فهارس کتب ( فهرس نجاشی رحمه الله ، فهرس شیخ طوسی رحمه الله ، معالم العلماء ، الذریعة ، ایضاح المکنون و ... ) چنین عنوانی یافت نشد.

 

کرم ابریشم و درخت توت

 

شب اربعین 1436 (1393/9/22)

 

منوی اصلی

خبرنامه

حاضرین در سایت

ما 8 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

Powered By R.SeyedMoosavi